Dinsdag 28.01.20 | 13.00 uur

Aflevering 72

De Koornmeule

Varend over ’t Wiede kijk ik altijd even naar het westen, en altijd staat hij er nog, een romp zonder armen een karkas zonder hoofd, een onttroonde koning. En altijd schiet het plaatje door mijn hoofd van de drie beeldbepalende molens aan de Kaarksteege aan de oever van de Gieterse polder. De geschiedenis van deze polder en de molens gaat terug naar 1825, een februaristorm spoelde een groot gedeelte van de Middenbuurt van Giethoorn weg. Een honderdtal (verveners)huisjes werden een prooi voor de golven. Het Giethoornsche wiede werd uit veiligheidsoverwegingen drooggemalen en ingepolderd, en gaat vanaf dan als Gieterse polder door het leven.

De eerste molen die voor droge voeten zorgde, stond in Noord aan de Meuleboezem vlakbij het Molengat, aan het Molenpad en Molensloot(what’s in a name?). Deze molen ging door storm verloren en er werden, in de loop der tijd, twee nieuwe poldermolens gebouwd bezuiden de huidige Deukten en benoorden de molen van nu. Deze molen van nu, de zuidelijkste van de drie, werd in 1878 aangekocht in Nieuwerkerk aan de IJssel en werd verbouwd tot korenmolen. In 1927 werden de wieken van de molen gehaald en was de molen in gebruik als vakantieverblijf en uitkijktoren. Na enkele wisselingen van eigenaar heeft de gemeente Steenwijkerland de molen aangekocht.

Wat had ik het graag gezien aan het eind van de 19e eeuw. Een boot, met op het dek onderdelen van een molen, varend vanaf de ringvaart van de Zuidplaspolder over de Zuiderzee richting Giethoorn. In Blokzijl, Vollenhove of Zwartsluis werd de molen overgeladen in bokken of vlotten en dan richting Middenbuurt om daar gemonteerd te worden. Om daarna bijna anderhalve eeuw lang het beeld te bepalen langs de dorpsgracht.

Als ik mijn ogen sluit of als ik over het Wiede vaar, dan zie ik de Koornmeule in volle glorie. Ik hoor het zoeven van de wieken rakelings over de grond. Ik zie spelende kinderen op het vonder, ik zie een punter in de grot. Ik zie een eeuw na de onttakeling de nieuwe wieken lachend hun rondjes draaien. Ik zie een beeldbepalende molen die wuivend de mensen wenkt. Op het ritme van de wind hoor ik hem: 'Jullie hebben het een eeuw zonder mij moeten doen, maar ik ben er weer! IK…BEN…ER…WEER!'

Een groepje enthousiastelingen dacht er net zo over en heeft de koppen bij elkaar gestoken en is bezig om de ‘Koornmeule’ weer in zijn oude glorie te herstellen. Het herstellen van een baken in het landschap.

reageren REAGEER | stuur door DOORSTUREN | printen PRINT | MAANDAG, 06.01.20
Vandaag:
7° | 3°
Meer weer...
Morgen:
6° | 2°


AGENDA
TEKSTADVERTENTIES
Tekstbureau Arius
www.tekstbureauarius.nl
Tekstbureau Arius schrijft en herschrijft teksten in begrijpelijke taal!
Tim Fietst
www.timfietst.nl
Freelance sportverslaggever, journalist en tekstschrijver
Gevonden en verloren?!
www.steenwijkerland.nl
Meld, zoek en vind uw verloren en gevonden voorwerpen!
Ondernemend Steenwijkerland!
www.steenwijkerland.nl
Waar kunnen we u mee helpen?

advertentie
advertentie
0.4011 s