Woensdag 17.10.18 | 11.17 uur

Aflevering 58

In alle vroegte

Het water klotst langs het bonbootje, opa puntert gestaag door het rimpelloze water. De wereld was groot, oneindig groot. Het bootje was klein maar niet voor mij, er ging een wereld voor me open. Ik moest stil zitten om het evenwicht niet te verstoren en opa boomde voort. Met stevige duwen richting doel, een geheimzinnig doel.

Het Molengat lag er gladgestreken bij, het enige dat de rust verstoorde waren wij. Zo voelde het niet. Het was onze wereld. Het waren opa’s fuiken in mijn groter wordend besef. Af en toe zette opa de punterboom recht op een plompblad, het gaf een prachtig ‘ploep’, het leek muziek.

De biezen en de dulen weken en maakten tegen de zijden van het bootje een soort welkomstboog. Daarachter stonden ze, de geheimzinnige zwijgende staken. Langzaam verdreef de ochtendzon de flarden mist. De laatste zet met de boom en afgemeten dreef het bootje uit. Perfect uitkomend bij de stok die nog slapend in het water stond.

Met de knieën tegen de boord rekte opa naar de stok, een routinedraai en langzaam kwam de stok uit het water. Ik keek en keek nog beter. Geen aal? Opa knoopte de fuik van de stok, die kalm naast hem werd neergelegd. Met de fuik werd het bootje iets aangetrokken en het volgende moment werd de stilte onderbroken door het gesparrel van vis en aal in de grote aker.

Met rode wangen van spanning mocht ik de witvis, schele pos en baarsjes terug gooien, de aal ging in het bon. Plank eraf, aal erin en snel weer zitten. Op naar de volgende fuik. Het water van de fuik deed het bootje geuren, een geur van natte teer, modderige waterplanten, getaande fuik en vis. Een geur die ik nooit zal vergeten, een geur die nooit zal worden overtroffen. De geur van spanning en voldoening.

In alle stilte ging het richting nieuwe geheimzinnigheid, hier herhaalde zich het proces. Het werd routine, stoer keek ik voor me uit. De rode wangen hadden plaatsgemaakt voor een trotse jongensblik. Ik was visser!
De vangst was goed, opa floot op de terugweg en legde uit, dat hij wel wist dat er aal zou lopen. Nieuwe maan, warm weer en dat ruizen door de bomen gisteravond, het kon niet mooier. Nog steeds begint mijn hart sneller te kloppen, wanneer ik op een zwoele avond het blad aan de boom hoor ruizen, geen maan zie en weet: Er loopt aal vannacht. En dan geef ik opa een knipoog.

reageren REAGEER | stuur door DOORSTUREN | printen PRINT | DINSDAG, 24.04.18
Vandaag:
19° | 5°
Meer weer...
Morgen:
20° | 4°


AGENDA
  • Woensdag 17.10.18
  • Donderdag 18.10.18
  • Vrijdag 19.10.18
  • Zaterdag 20.10.18
  • Zondag 21.10.18
  • Maandag 22.10.18
  • Dinsdag 23.10.18
  • Volledige agenda...
TEKSTADVERTENTIES
Tekstbureau Arius
www.tekstbureauarius.nl
Tekstbureau Arius schrijft en herschrijft teksten in begrijpelijke taal!
Tim Fietst
www.timfietst.nl
Freelance sportverslaggever, journalist en tekstschrijver
Gevonden en verloren?!
www.steenwijkerland.nl
Meld, zoek en vind uw verloren en gevonden voorwerpen!
Ondernemend Steenwijkerland!
www.steenwijkerland.nl
Waar kunnen we u mee helpen?

advertentie
advertentie
1.27112 s