Vrijdag 14.12.18 | 14.45 uur
Kop voor Doortje Stam

Aflevering 19

Een klein stukje spoor

Soms komt er onverwachts iets anders op je weg. John en ik missen tijdens onze wandelingen in de bossen regelmatig een paaltje waarop een pijl met de juiste richting staat. Op zich is dat niets bijzonders. We maken daardoor de route gevarieerder; korter of langer, of per toeval ontdekken we iets wat we anders misschien niet gezien hadden. Zoals het kleine stukje spoor dat we zagen tussen twee bommenkraters. In het Holtingerveld, bij Havelte.

Twee grote gaten gevuld met (regen)water. Het ene gat helder, met een weerspiegeling van de blauwe lucht en bomen die langs de rand staan. Het watert bubbelt een beetje. Het andere bedekt met een groene waas.
Bommenkraters. Er schijnen er veel van te zijn in de omgeving van Havelte. Maar het kleine stukje spoor is pas in 2006 ontdekt door schaapsherder Jelle Kootstra van de Holtinger schaapskudde.
Dat las ik op internet. Want thuisgekomen van de wandeling ben ik direct gaan zoeken naar informatie. Het is een stukje van de spoorlijn Steenwijk-Meppel-Havelte dat tijdens de Tweede Wereldoorlog werd gebruikt om bouwmaterialen te vervoeren voor het aan te leggen vliegveld Fliegerhorst in Havelte.
Terwijl ik dit lees schiet me te binnen dat mijn schoonvader wel eens vertelde dat hij, en nog een paar mannen, in de oorlog door de Duitsers waren opgepakt en te werk werden gesteld in Havelte. Ze moesten de landingsbaan repareren. Maar diezelfde dag nog, later op de avond, wisten ze aan de aandacht te ontsnappen en zijn lopende weer terug gegaan naar Belt-Schutsloot. Wat zou ik zijn verhaal graag nog een keer horen. Ook las ik dat er beweerd wordt dat er op Havelte meer bommen zijn gevallen dan op 14 mei 1940 op Rotterdam.

Mijn schoonmoeder is er geboren en opgegroeid, in Rotterdam. Ze heeft het bombardement meegemaakt, vertelde er summier over. Haar jongste zus Janna verbleef in de oorlogsjaren soms een paar weken in Belt-Schutsloot; bij een zus en zwager van mijn schoonvader. Een veilige plek die geregeld was door de kerk. Zo ontstond er contact.
In de hongerwinter van 1945 zijn mijn schoonmoeder, haar ouders en zus Janna vanuit Rotterdam naar de Belt gelopen.
Zonder eten.
Daar vertelde ze vaak over. Dat ze sliepen in gebouwen of scholen. Meestal op stro, soms was er een deken. Dat ze er vijf dagen over gelopen hadden toen ze bij de brug van Zwartsluis kwamen en de brug niet over mochten, want ze hadden geen papieren van de burgemeester van Rotterdam. Toch hadden ze de Duitse soldaat over kunnen halen door hem duidelijk te maken dat ze de jongste naar Belt-Schutsloot wilden brengen.
En vanuit Zwartsluis een lift hadden gekregen naar de Belt, in een roeiboot. En dat op hetzelfde moment toen ze weg wilden roeiden, Engelse vliegtuigen duikvluchten maakten en de Duitse Rijnaken beschoten die op het Zwartwater voeren. Het was wel op afstand, maar hemelsbreed heel dichtbij. Mijn schoonmoeder vertelde dat ze van angst bijna uit de boot was gestapt.
Ze is ook nooit meer een echte liefhebber van water en varen geweest.

Wat mijn schoonouders vertelden zijn enkele korte hoofdstukken in een lang verhaal. Maar samen, met het kleine stukje spoor daar in het bos en al die bomkraters, weergeven ze iets van een hele geschiedenis.

Je stuit erop
soms onverwachts
en ontdekt een samenhang
in een spoor van lang geleden.

reageren REAGEER | stuur door DOORSTUREN | printen PRINT | VRIJDAG, 10.01.14
Vandaag:
3° | -2°
Meer weer...
Morgen:
1° | -3°


AGENDA
TEKSTADVERTENTIES
Tekstbureau Arius
www.tekstbureauarius.nl
Tekstbureau Arius schrijft en herschrijft teksten in begrijpelijke taal!
Tim Fietst
www.timfietst.nl
Freelance sportverslaggever, journalist en tekstschrijver
Gevonden en verloren?!
www.steenwijkerland.nl
Meld, zoek en vind uw verloren en gevonden voorwerpen!
Ondernemend Steenwijkerland!
www.steenwijkerland.nl
Waar kunnen we u mee helpen?

advertentie
advertentie
0.90607 s